Διαβάστε

Πριν από καμιά εικοσιπενταετία, όταν έκανα αϊκίντο, στο περιθώριο ενός ευρωπαϊκού σεμιναρίου κάπου στη Βαυαρία, βρέθηκα σε μια ομαδική συζήτηση όπου συμμετείχε, μεταξύ άλλων, μια Ολλανδέζα αϊκιντόκα “πιστή” του Μοριχέι Ουεσίμπα

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται να μάθουν Τάι Τσι και αυτό είναι αποτέλεσμα της διάδοσης των ευεργετικών του αποτελεσμάτων σε πολλαπλά επίπεδα. Η κλασική ιατρική το αναγνωρίζει ως ένα είδος άσκησης που βοηθάει στην αποκατάσταση διαφόρων προβλημάτων

Πρώτα απ΄ όλα να ξεκαθαρίσω κάτι: δεν αντέχω τη μπίρα. Λόγω τιμής και και χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ ήταν το πρώτο ποτό που δοκίμασα όταν ήμουν έφηβος (δεκαετία του ‘80 –άλλες εποχές)

Το τελετουργικό στοιχείο είναι συνυφασμένο με όλες τις σημαντικές στιγμές του ανθρώπου σε όλη την πορεία της ιστορίας του, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, σε θρησκευτικό και κοσμικό πλαίσιο.

Στην πορεία κάθε σχολής, παρουσιάζονται στιγμές ή περίοδοι όπου επικρατεί ένα κλίμα, έντασης, δυσαρέσκειας, κορεσμού ή κακής διάθεσης. Σε περίπτωση που επιμένει ή ο παράγοντας που το έχει διαμορφώσει είναι σοβαρός, χρειάζεται να παρέμβουμε με εποικοδομητικό τρόπο και να αποφορτίσουμε το κλίμα. Είναι η στιγμή που πρέπει να σκεφτούμε ‘έξω από το κουτί’.

Είναι μια άποψη που έχω ακούσει πολλές φορές, εκφρασμένη με διάφορους βαθμούς σκληρότητας: το ΖενΚενΡεν/ΖΝΚΡ Ιάι ή Σεϊτέι Ιάι, τα δώδεκα κάτα που απαρτίζουν το ιάιντο όπως διδάσκεται από την Παν-Ιαπωνική Ομοσπονδία Κέντο είναι η πιο βαρετή πολεμική τέχνη και δεν έχει κανένα νόημα...

Σε παλαιότερα άρθρα μου για τον ΠΟΠΤ είχα, αναφερθεί για τη χρησιμότητα των πολεμικών τεχνών ως μια ενασχόληση για την αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου, την αντιμετώπιση του στρες αλλά και τη μετουσίωση που προσφέρει.

Είναι πολλά και διάφορα τα οφέλη που αποκομίζει ένας ασκούμενος στις πολεμικές τέχνες (προσωπικά ασκούμαι πολλά χρόνια στο Τάι Τσι, το Τσι Κονγκ και στον διαλογισμό Ζαζέν).

Είχα πρόσφατα μια συζήτηση με έναν φίλο ο οποίος είναι σίχαν σε μια κορίου ιάι από το Κανσάι, την ευρύτερη περιοχή του Κιότο και της Οσάκα, αρκετά προχωρημένος στο Σίντο Μούσο-ρίου και ένας από τους πιο υψηλόβαθμους τζοντόκα

Πρώτα η είδηση –αν και οι ασκούμενοι στο αϊκίντο μάλλον την ξέρουν ήδη: σε ηλικία 78 ετών, πέθανε ο Τζον Στίβενς, 7ο νταν από το Αϊκικάι, δάσκαλος αϊκίντο στην Ιαπωνία και αργότερα, με βάση τη Χαβάη, σε όλον τον κόσμο και πρόεδρος της οργάνωσης Ένωση Κλασικού Αϊκίντο