Η εμπορευματοποίηση του Τάι Τσι Τσουάν

Το Τάι Τσι Τσουάν όπως γνωρίζουμε μας έρχεται από την Κίνα και είναι μια ήπια θα λέγαμε πολεμική τέχνη, που συνδυάζει τον διαλογισμό με πολεμικές κινήσεις και θεωρείται ένα εσωτερικό σύστημα ανάπτυξης της εσωτερικής ενέργειας <κι>, της σταθερότητας και της δύναμης. Ασκείται με δύο τρόπους, μαχητικό και θεραπευτικό, αλλά έτσι και αλλιώς  ο ένας τρόπος συμπληρώνει τον άλλο.  

Η υπέροχη αυτή τέχνη τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο γνωστή στο ευρύ κοινό και υπάρχουν όλο και περισσότερα άτομα που ενδιαφέρονται για αυτήν. Επίσης στο χώρο της κλασσικής ιατρικής πολλοί γιατροί συστήνουν πλέον στους ασθενείς τους να ασκούνται στο Τάι Τσι γιατί πράγματι ωφελεί όχι μόνο το φυσικό, το συναισθηματικό αλλά και το νοητικό σώμα και μας βοηθάει να διαχειριστούμε καλύτερα ή και να εξαλείψουμε το στρες, που έχει χαρακτηριστεί ως η ασθένεια του 21ου αιώνα.

...Όλα αυτά είναι ψευδείς πληροφορίες και εξυπηρετούν μόνο ένα σκοπό. Το κέρδος και την διαφήμιση διαφόρων δασκάλων που εν τέλει και αυτοί πολλές φορές είναι δημιουργίες της τεχνητής νοημοσύνης...

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον τελευταίο καιρό βλέπουμε καθημερινά διαφημίσεις για τα ευεργετικά αποτελέσματα αυτής της πρακτικής. Το θέμα όμως που προκύπτει είναι η παραπληροφόρηση. Διατυμπανίζουν δηλαδή,  ότι με λίγες ημέρες πρακτικής φτιάχνεις μυς, αδυνατίζεις και δυναμώνεις. Συνήθως έχουν εικόνες με άτομα μεγάλης ηλικίας που ξαφνικά γίνονται ‘νέοι και ωραίοι’! Όλα αυτά είναι ψευδείς πληροφορίες και εξυπηρετούν μόνο ένα σκοπό. Το κέρδος και την διαφήμιση διαφόρων δασκάλων που εν τέλει και αυτοί πολλές φορές είναι δημιουργίες της τεχνητής νοημοσύνης. Στην σύγχρονη εποχή μας δυστυχώς όλα περιστρέφονται γύρω από μία αξία. Το χρήμα! Μέσα από αυτό ελέγχονται συνειδήσεις και καθορίζονται συμφέροντα.

Χαρακτηριστικά θα ήθελα να αναφέρω ότι μία καινούργια μαθήτρια μου, που είναι είκοσι τριών ετών, όταν την ρώτησα από που έμαθε για το Τάι Τσι και ενδιαφέρθηκε για αυτό, αμέσως αναφέρθηκε σε αυτού του τύπου τις διαφημίσεις. Έπρεπε να μιλήσω αρκετά μαζί της για να καταλάβει τι πραγματικά είναι αυτή η πρακτική. Η αλήθεια είναι ότι λυπάμαι με αυτό που συμβαίνει. Να διαδίδονται δηλαδή αυτές οι ψευδείς πληροφορίες που δεν έχουν να κάνουν καθόλου με αυτό που είναι πραγματικά το Τάι Τσι και που κυρίως οι νέοι άνθρωποι ενημερώνονται με αυτόν τον τρόπο. Αυτός ο καταιγισμός παραπληροφόρησης ‘μολύνει’ τις αρχές και το νόημα της άσκησης. 

Το Τάι Τσι είναι πολύ παλιά τέχνη που έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας από πραγματικά άξιους δασκάλους. Δυστυχώς και αυτοί δεν είναι και τόσοι πολλοί γιατί και εδώ έχουμε την σύγχρονη αντίληψη που παράγει δασκάλους πολύ εύκολα. Κάνει δηλαδή κάποιος μερικά σεμινάρια ή ταξιδεύει στην Κίνα και εκπαιδεύεται για λίγο σε κάποια σχολή και ξαφνικά δηλώνει δάσκαλος. Όλα γίνονται γρήγορα και εύκολα. 

Αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα κατά τη γνώμη μου. Ασκούμαι από το 1986 ανελλιπώς στο Τάι Τσι, στο Τσι Γκονγκ και στο Ζαζέν. ‘Έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια, είχα την τύχη να έχω υπέροχους δασκάλους και κάνω πολλά χρόνια μαθήματα πάντα με την άδεια των δασκάλων μου. Πρώτα πήρα την έγκρισή τους και μετά άρχισα να διδάσκω. Δεν κάνω ‘νεωτερισμούς΄. Η αλήθεια είναι ότι μέσα στο πνεύμα μιας ελευθεριότητας, θα έλεγα, που πολλές φορές ελλοχεύει σε εναλλακτικούς τρόπους ζωής, έχω δει κάποιους να αλλοιώνουν κινήσεις μέσα σε μια φόρμα γιατί έτσι τους φαίνεται καλύτερο. Είμαι υπέρμαχος της παράδοσης και βαδίζω σταθερά τον δρόμο αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς που σέβομαι και εκτιμώ απεριόριστα.  

...Οι μαθημένες συμπεριφορές μας κρατάνε δέσμιους πολλές φορές και εδώ έρχεται η παρατήρηση. Μέσα από τις συνεχείς επαναλήψεις των κινήσεων αφουγκράζεσαι καλύτερα αυτό που σου συμβαίνει χωρίς να το κρίνεις και σιγά σιγά μαθαίνεις να αναγνωρίζεις ποιος είσαι πραγματικά...

Αυτό που έχω καταλάβει λοιπόν είναι, ότι η άσκηση θέλει υπομονή, μακροχρόνια πρακτική και εμπιστοσύνη. Δεν είναι χάπι που το πήραμε και σωθήκαμε. Θέλει αφοσίωση όπως κάθε τι που κάνουμε για να βελτιωθούμε και να αποκομίσουμε οφέλη. Η σταθερή πρακτική καθρεφτίζει τον εαυτό μας όπως είναι. Το σώμα, ανεξάρτητα από τι πιστεύουμε εμείς για αυτό, έχει εγγράψει τους φόβους μας, τις ανασφάλειές μας, τους πόνους μας και όχι  μόνο. Το σώμα μιλάει με τον τρόπο που κινείται. Μαθαίνουμε να ανοίγουμε από ‘μέσα προς τα έξω’ και όταν είσαι κλειστός εσωτερικά δεν είναι εύκολο να ανοίξεις. Οι μαθημένες συμπεριφορές μας κρατάνε δέσμιους πολλές φορές και εδώ έρχεται η παρατήρηση. Μέσα από τις συνεχείς επαναλήψεις των κινήσεων αφουγκράζεσαι καλύτερα αυτό που σου συμβαίνει χωρίς να το κρίνεις και σιγά σιγά μαθαίνεις να αναγνωρίζεις ποιος είσαι πραγματικά. Πρώτα όμως πρέπει να μάθεις την διαδοχή των κινήσεων, την σύνδεσή τους με την αναπνοή, την γείωση, την άνωση, τον κεντρικό άξονα και την κίνηση μέσω του κέντρου μας δηλαδή του Νταντιέν. Ο καθένας έχει τον δικό του χρόνο που αντιλαμβάνεται όλα αυτά και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό.

...Η ομορφιά είναι εσωτερική κατάσταση, η ηρεμία κατακτάτε μέσα από την αναγνώριση των πηγών που μας κάνουν να νοιώθουμε ανασφαλείς και η σχέση μας με το φαγητό και το σώμα μας είναι μια υπόθεση που θέλει ψάξιμο και επίγνωση...

Φυσικά στις μέρες μας και το Τάι Τσι μπαίνει σε αυτό που λέγεται αγορά, όπως όλα εξ άλλου. Η άσκηση δεν είναι μάρκετινγκ. Για οποιοδήποτε λόγο ο κάθε ένας από εμάς προσεγγίζει αυτή την τέχνη πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του την ιστορία, τις παραδόσεις και τα λεγόμενα δασκάλων αναγνωρισμένων μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Δεν είναι δυνατόν με μια συνταγή γρήγορων αποτελεσμάτων να λύσουμε τα προβλήματά μας. Όχι δεν θα γίνεις όμορφος και δυνατός έτσι εύκολα. Η ομορφιά είναι εσωτερική κατάσταση, η ηρεμία κατακτάτε μέσα από την αναγνώριση των πηγών που μας κάνουν να νοιώθουμε ανασφαλείς και η σχέση μας με το φαγητό και το σώμα μας είναι μια υπόθεση που θέλει ψάξιμο και επίγνωση. Δεν θα μάθεις αυτοάμυνα επειδή γνωρίζεις κάποιες λαβές αν δεν έχεις καταλαγιάσει τον εσωτερικό φόβο και δεν έχεις αντιληφθεί τι σημαίνει ‘παγώνω’ εξ αιτίας αυτού του συναισθήματος.

Ας αφήσουμε κατά μέρος λοιπόν τις εύκολες και γρήγορες λύσεις και ας παραμείνουμε πιστοί στην παράδοση που είναι δοκιμασμένη μέσα στο πέρασμα των αιώνων και τα αποτελέσματά της είναι αληθινά και βαθιά. 

Και κλείνοντας  αυτό το άρθρο μου έρχεται σου νου ένα περιστατικό από τα παλιά. Είχα συμπληρώσει τρία χρόνια πρακτικής και κάποια στιγμή ένοιωσα την ανάγκη να ρωτήσω τον Δάσκαλό μου αν κάνω σωστά τις ασκήσεις. Με κοίταξε και μου είπε ‘Εμπιστεύσου αυτό που κάνεις και αυτό θα σε οδηγήσει’. Δεν ξαναρώτησα ποτέ. 

Ελευθερία Καζαντζή