Διαβάστε

Όπως ίσως γνωρίζουν κάποιοι, τα τελευταία δύο χρόνια διατηρώ μια στήλη περί Ιαπωνίας γενικότερα στο σάιτ του Ελληνοϊαπωνικού Κέντρου, το Greecejpan.com Η στήλη έχει τίτλο «Γράμματα από έναν αιωρούμενο κόσμο» και άπτεται διαφόρων θεμάτων που σχετίζονται με τον παλιό και τον σύγχρονο ιαπωνικό πολιτισμό

Το κομμάτι της ηθικής είναι αναπόσπαστο μέρος στη ζωή του ανθρώπου και στις όποιες ενασχολήσεις του. Η ηθική, αρχίζει να απασχολεί τον άνθρωπο, καθώς οδεύει προς την ενηλικίωση και καλείται, βαθμιαία, να έρθει αντιμέτωπος με διλήμματα που ως τότε δεν είχε συναντήσει και δεν τον είχαν ποτέ απασχολήσει.

Πολλές και διάφορες αντιδράσεις εισέπραξα μετά τη δημοσίευση τον περασμένο μήνα του κειμένου «Το τατάμι είναι πάντα πιο πράσινο στο Τόκιο» στο οποίο υποστήριζα ότι οι έλληνες ασκούμενοι στο αϊκίντο (και πιθανότατα και σε άλλες πολεμικές τέχνες) δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους ασκούμενους στην Ιαπωνία∙ ίσως όχι απροσδόκητα,

Άρχισα να ασκούμαι όταν ήμουν τεσσάρων ετών γιατί ο πατέρας μου, ο Λάο Φατ Μανγκ ήταν δάσκαλος του Νυχιού του Αετού.

Κύριο μέρος Μετά την ολοκλήρωση της προθέρμανσης ακολουθεί η κύρια φάση της προπόνησης που μπορεί να επικεντρώνεται στην ανάπτυξη φυσικών ιδιοτήτων:

Είναι ένα από τα καλά των ανατροπών: μπορούν να λειτουργήσουν σαν εναύσματα για σκέψεις και δη κάπως διαφορετικές. Αν τον τελευταίο μήνα βρισκόμουν στην Ελλάδα, θα είχαν συμβεί δύο πράγματα: πρώτον, θα είχα συμμετάσχει στο φεστιβάλ αϊκίντο που έγινε στο Ολυμπιακό Κέντρο Άνω Λιοσίων στις 8 Ιουνίου και δεύτερον

Σε μια χώρα με περισσότερες από 300 διαφορετικές πολεμικές τέχνες και μαχητικά αθλήματα και με μια σχεδόν αδιάκοπη παράδοση μιας χιλιετίας και παραπάνω στην καταγραφή, τη συστηματοποίηση και την εξέλιξη των μεθόδων συμπλοκής για στρατιώτες και πολίτες είναι περίεργο ότι η πιο ορατή πολεμική τέχνη είναι μια που αφενός

Επιβάλλεται για τις ανάγκες της ιστορίας μας να αναφερθούμε έστω και περιληπτικά στις δυο τάσεις του Οκιναβέζικου Καράτε, το Shuri-te και το Naha-te καθώς και στους προγόνους τους, το Βόρειο και το Νότιο Σαολίν Κουνγκ Φου. Πριν ξαναπιάσουμε το νήμα της ιστορίας του Shuri-te, που είναι ο πρόγονος του σημερινού Shotokan karate.

Οι ασκούμενοι στις πολεμικές τέχνες κάθε είδους και παραλλαγής γνωρίζουν γενικά ότι κανείς πρέπει να αναζητά τη σωστή ισορροπία μεταξύ της «δύναμης» και της «ηπιότητας», του «μαλακού» και του «σκληρού» ή, στα ιαπωνικά του Γκο και του Τζου που υπάρχουν στην