Διαβάστε

Η περίπτωση του κουνγκ φου Χανγκ Γκαρ είναι ενδιαφέρουσα, ακόμα και για έναν σκληροπυρηνικό «ιαπωνόφιλο» όπως ο γράφων. Και αυτό, επειδή το συγκεκριμένο στιλ κατάφερε να γίνει διάσημο σε όλον τον κόσμο, χωρίς την εξωτερική βοήθεια της βιομηχανίας ψυχαγωγίας (όπως π.χ. το Ουΐνγκ Τσουν), χωρίς την υποστήριξη του κινεζικού κράτους (όπως π.χ. το σύγχρονο Γουσού) και χωρίς να ξεστρατίσει από τον μαχητικό του χαρακτήρα (όπως π.χ. το τάι τσι τσουάν).

Ο χώρος των πολεμικών τεχνών της Άπω Ανατολής είναι σύνθετος και πολυδιάστατος: άοπλα συστήματα, ένοπλα συστήματα, συστήματα πάλης και πυγμαχίας, συστήματα που προέρχονται από το πεδίο των μαχών ή άλλα που σχεδιάστηκαν με αποκλειστικό στόχο την αυτοάμυνα ενός πολίτη απέναντι σε έναν άλλο πολίτη, συστήματα από την Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα ή τις Φιλιππίνες - ακόμα και μια απλή αναφορά τους θα απαιτούσε χώρο πολύ περισσότερο από όσον έχουμε στη διάθεσή μας.