Σοφά λόγια

Όταν σκέφτεσαι κάτι παρα πολύ πριν το κάνεις, μπορεί να το... ξεκάνεις.
Πολεμικές Τέχνες - Έντυπος Πανελλήνιος Οδηγός

Διαβάστε

MAKIWARΑ- Ένα απαραίτητο εργαλείο εξάσκησης για τους karateka (μέρος πρώτο)

MAKIWARΑ- Ένα απαραίτητο εργαλείο εξάσκησης για τους karateka (μέρος πρώτο)Η καταγωγή της Makiwara.

Στις λεγόμενες εξωτερικές σχολές πολεμικών τεχνών της Κίνας και της Ιαπωνίας η σκλήρυνση επιφανειών του ανθρώπινου σώματος με σκοπό να χρησιμοποιηθούν ως όπλα για τα κτυπήματα αποτέλεσε από νωρίς ένα τομέα που έτυχε αυστηρής και μεθοδικής προπόνησης. Η παντελής, σχεδόν, έλλειψη φυσικών όπλων στο ανθρώπινο σώμα οδήγησε πρώτα τους Κινέζους προς την κατεύθυνση αυτή. Η σκλήρυνση των εξωτερικών επιφανειών των χεριών και των ποδιών μπορούσε να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους και μεθόδους. Χτυπήματα των επιφανειών που προορίζονταν για σκλήρυνση σε καυτή άμμο, φασόλια, ρινίσματα σιδήρου.

Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το Okinawa και ως ιστορική συνέχεια το Γιαπωνέζικο karate εμπνεύστηκε από την ξύλινη κούκλα εξάσκησης που χρησιμοποιούταν πολλούς αιώνες πριν την διαμόρφωση του Okinawa tote στην Νότια Κίνα, όσον αφορά την ιδέα της Makiwara. Η γνώμη του δασκάλου και ερευνητή Kenzi Tokitsu είναι διαφορετική: «Η εξάσκηση της γροθιάς στη Makiwara είναι μια συνηθισμένη μέθοδος στην Okinawa αλλά δεν προϋπάρχει ούτε υφίσταται στην Κίνα».

Αν και οι πηγές αναφέρουν ότι η εξάσκηση των Οκιναβέζων karateka άρχισε ιστορικά μετά τον μεγάλο δάσκαλο Matsumura είναι σίγουρο ότι η εμπειρία του συνέβαλε και επηρέασε καθοριστικά τους εμπνευστές της Makiwara στην «ανακάλυψη» και τον τρόπο χρήσης της. Ο δάσκαλος του karate Matsumura είχε εξασκηθεί κατά τη νεότητα του στο σπαθί, στη σχολή «Jiqen-Ryu». Η βασική εκπαίδευση του «Jiqen - Ryu» λέγεται «Tateyi Uchi». Συνίσταται στο κτύπημα ενός κορμού δέντρου με ένα στέρεο κομμάτι ξύλου.Η εξάσκηση αυτή των ατελείωτων επαναλήψεων είναι μήπως μια επέκταση και μια εφαρμογή του «Tateyi Uchi» που ο Matsumura έκανε στο σχολή «Jiqen - Ryu»;Όποια και αν είναι η πηγή έμπνευσης της ένταξης της Makiwara στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των karateka ένα είναι σίγουρο, ότι η Makiwara είναι ένα προϊόν καθαρά Οκιβανέζικης προέλευσης.

Οι απόψεις των παλαιών Δασκάλων.

Ο εκλιπών αρχηγός της J.K.A. Μ. Nakagiama Shihan πίστευε ότι:

«Η προπόνηση στη Makiwara είναι η ψυχή του karate και δεν θα έπρεπε να παραλειφθεί ούτε για μια μέρα. Η αξία της βρίσκεται όχι μόνο στο ότι δυναμώνει τα μέλη του σώματος που χρησιμοποιούνται στις επιθέσεις και στις αποκρούσεις, αλλά και στο να μαθαίνεις να συγκεντρώνεις τη δύναμη όλου του σώματος στη γροθιά τη στιγμή της κρούσεως. Είναι επίσης ένας αποτελεσματικός τρόπος να μάθεις να ελέγχεις την απόσταση».

Η προγενέστερη πάντως γραπτή αναφορά που βρίσκουμε σχετικά με τη Makiwara είναι σε ένα βιβλίο που έγραψε ένας Samurai της Κάστας των SATSUMA του Shogun Takouyawa, και το οποίο φέρει τον τίτλο «Nangoku Zatsuwa»: «Οι κάτοικοι των Οκιναβέζικων νησιών» αναφέρει,

«προπονούν ένα είδος πολεμικής τέχνης και κάνουν χρήση ενός βοηθήματος το οποίο αποτελείται από καλάμι τυλιγμένο γύρω από ένα κάθετο ξύλινο σανίδι». Υπάρχει στο βιβλίο και σκίτσο ενός άνδρα ντυμένου με την παραδοσιακή αμφίεση της Okinawa που φαίνεται να εξασκείται κτυπώντας το χέρι του στη Makiwara.

Πάντως τον 19ο αιώνα η χρήση της έχει εγκαθιδρυθεί και αποτελεί μαζί με τα kata-διότι πολύ αργότερα θα αναπτυχθεί η ελεύθερη μάχη (Jiyu Kumite)-τους δύο βασικότερους τρόπους εξάσκησης του karateka.

Ο θεμελιωτής του σύγχρονου karate, ο Gichin Funakoshi, αναφέρει στην αυτοβιογραφία του ότι: «νομίζω ότι δεν γίνομαι υπερβολικός όταν λέω πως η εξάσκηση στη Makiwara είναι ο θεμέλιος λίθος στην δημιουργία ισχυρών όπλων».

Ο φημισμένος δάσκαλος Masutatsu Oyama, ιδρυτής του Kiokushin Kai Karate, λέει ότι «η προπόνηση που συνίσταται στο να κτυπάμε μια παραγεμισμένη σανίδα είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αναπτύξει κανείς δύναμη και ισχύ στα χέρια, τους καρπούς και τους γλουτούς».

Ο δάσκαλος του Shorin Ryu, Shoshin Nagamine, αναφέρει ότι: «ο karateka θα πρέπει να μελετά τη χρησιμοποίηση της Makiwara από κάθε δυνατή γωνία σε μια προσπάθεια να αναπτύξει atemi που να έχουν συμπυκνωμένη καταστρεπτική δύναμη».

Ακόμα και ο ιδρυτής του Tae Kwon Do, ο Κορεάτης στρατηγός Choi Hong Hi, παραδέχεται στο βιβλίο του «Tae Kwon Do - Η τέχνη της αυτοάμυνας» ότι: «το Tae Kwon Do οφείλει πολλά στο Οκιναβέζικο και στο Ιαπωνικό karate» και αναφέρεται στο πόσο σημαντικό για την ισχυροποίηση των κτυπημάτων είναι να εξασκείται κάποιος στη Makiwara, προτρέπει δε δίνοντας συγκεκριμένες συμβουλές στους Tae kwon do-ka προς την κατεύθυνση αυτή.

Τέλος ο δάσκαλος Sjogeru Egami, επικεφαλής του στυλ Shotokai Karate αναφέρει με πολύ γλαφυρό τρόπο στο Βιβλίο του «The heart of Karate-Do»: «Σαράντα χρόνια πριν, η εξάσκηση στη Makiwara εθεωρείτο ως η Βάση όλης της εκπαίδευσης στο karate. Η Makiwara έπρεπε να γίνει σύντροφος μιας ολόκληρης ζωής. θέλαμε να αποκτήσουμε γροθιές που θα άντεχαν το τράνταγμα και την πρόσκρουση σε οποιοδήποτε αντικείμενο, άσχετα από το πόσο σκληρό ήταν το αντικείμενο ή το πόσο δυνατά χτυπούσαμε. Περισσότερο από 10 χρόνια χτυπούσα στο Makiwara για να αναπτύξω "σιδερένιες" γροθιές, για τις οποίες ήμουν περήφανος αλλά συγχρόνως ντρεπόμουν να δείχνω τα χέρια μου μπροστά σε άτομα του ωραίου φύλου».

Και πιο κάτω: «Μου φαινόταν ότι ο δάσκαλος Funakoshi χτυπούσε τη Makiwara πολύ ελαφρά προφέροντας λέξεις που ηχούσαν σαν " hoi, hoi ". Εκείνο τον καιρό νόμιζα ότι δεν χτυπούσε τη Makiwara δυνατά και το απέδιδα στο ότι ήταν μικρού αναστήματος και περίπου 60 ετών.

Όσο για τον Takeshi Shimoda, ούτε αυτός ήταν μεγαλόσωμος και έπαιρνε πάντοτε βαθιά στάση, δεν έδειχνε να κτυπάει τη Makiwara πολύ δυνατά. Ένιωσα κατάπληξη όταν ανακάλυψα πως εξασκούσε χίλια κτυπήματα την ημέρα με τη γροθιά του και όταν έβρεχε έκανε οπωσδήποτε εξάσκηση με μια ομπρέλα πάνω από το κεφάλι του. Ένιωσα ακόμα μεγαλύτερη κατάπληξη όταν με έβαλαν απέναντι του και δέχθηκα τη γροθιά του. Αν και τα χτυπήματα του ήταν απαλά, απλούστατα δεν μπορούσα να τα μπλοκάρω όσο και αν προσπαθούσα.

Ο Gigo Funakoshi ήταν της ίδιας ηλικίας με τους εκπαιδευόμενους και οι γροθιές του ήταν φοβερές. Ένα πράγμα δεν μπορούσα να καταλάβω. Ενώ μας έλεγε να χτυπούμε από τους γοφούς, αυτός ο ίδιος έπαιρνε στάση που έμοιαζε περισσότερο με kiba-dachi και κτυπούσε τη Makiwara με τις γροθιές του από μια θέση όπου τα χέρια του αιωρούνταν, χωρίς να χρησιμοποιεί πολύ τους γοφούς, αλλά δεν υπήρχε αμφισβήτηση για την ισχύ των χτυπημάτων του καθώς τιναζόταν μπροστά με όλο το βάρος του σώματος του συγκεντρωμένο στις γροθιές του. Συχνά έσπαζε τη Makiwara στα δύο. Προσπαθούσαμε επίμονα να τον μιμηθούμε. Κάναμε σκληρή εξάσκηση με αντικειμενικό σκοπό να σπάσουμε τη Makiwara».

Οι σύγχρονες αντιρρήσεις.

Αν και όλοι οι παλιοί δάσκαλοι τη θεωρούσαν απαραίτητο εργαλείο προπόνησης όπως είδαμε, εν τούτοις η χρήση της στην σημερινή εποχή έχει συρρικνωθεί και έχει φτάσει να χρησιμοποιείται από ολιγάριθμους πια karateka.

Οι λόγοι πιστεύω ότι είναι τρεις: Για τον πρώτο είχε μιλήσει ο δάσκαλος Funakoshi: «Κάποιοι που θέλουν να εξασκήσουν το Karate-Do ως γυμναστική δεν χρειάζεται να προπονούνται στη Makiwara. Μπορούν να εξασκούν όλες τις τεχνικές του karate χωρίς ποτέ να εκτελέσουν κάποιο κτύπημα σε αυτήν».

Ο δεύτερος λόγος έχει σχέση με την μεγάλη ανάπτυξη που έχει συντελεστεί στο αγωνιστικό karate στις μέρες μας. Ο σύγχρονος αθλητής του karate θεωρεί ότι η Makiwara δεν του προσφέρει τίποτα στην αγωνιστική του εξέλιξη, ίσως μάλιστα να αποτελεί και εμπόδιο στην πρόοδό του.

Προσωπικά θεωρώ ότι οι δύο προαναφερθέντες λόγοι θέτουν περιορισμούς στην ουσιαστική εκμάθηση της τέχνης του Karate-Do, δεν παύουν όμως να άπτονται του θέματος της ελεύθερης επιλογής κάποιου να αποφασίσει για το αν θα εξασκηθεί ή όχι στη Makiwara οπότε και οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση περιττεύει.

Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τους μικροτραυματισμούς και τις μικροφθορές που συντελούνται από την χρήση της Makiwara. Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις τους αθροιστικά στην υγεία, κυρίως στο σκελετό των ενασκούμενων (όχι μόνο στις αρθρώσεις των χεριών αλλά και στη σπονδυλική στήλη, στους αγκώνες, στους ώμους και στη λεκάνη) μπορεί να είναι αρκετά μεγάλες. Αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός του πόσο πιο επίπονη είναι μια προπόνηση στο karate που συνοδεύονται από μια εξάσκηση στη Makiwara, αποτελεί άλλον ένα λόγο που αποτρέπει ακόμα και παραδοσιακούς karateka που είναι πεπεισμένοι για την χρησιμότητα του οργάνου αυτού να το χρησιμοποιήσουν ως προπονητικό εργαλείο.

Παρ' όλα αυτά παραμένει ένα μέσο για την ανάπτυξη της δύναμης και της ταχύτητας στο παραδοσιακό karate και φυσικά συστολής των μυϊκών ομάδων που συμμετέχουν στην τεχνική.

Σάββας Π. Μαστραππάς


Αναζήτηση

Olympus
Ομοσπονδία Krav Maga
Γ.Σ.ΗΡΑΚΛΗΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
KRAV MAGA MALEH
ΣΟΤΟΚΑΝ ΚΑΡΑΤΕ ΤΡΙΠΟΛΗΣ- ΤΙΓΡΗΣ & ΔΡΑΚΟΣ
JUDO
Αθλόπολις
Α.Σ. Η ΑΤΡΑΠΟΣ - ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ
TAE KWON DO ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
A.Σ. ΑΤΡΑΠΟΣ- ΥUDOKAN DOJO
Bujinkan Dojo Hellas
AIKIDO DOJO HERAKLION
KRAV MAGA PERISTERI
TCMA


ΑΤΡΑΠΟΣ Διαφημιστική